Anton Çehov Biyografisi: Anton Çehov Kimdir?

Anton Çehov Kimdir?

Anton Pavloviç Çehov (1860-1904), Rus oyun ve kısa öykü yazarıdır. Kısa öykü alanında tarihin en iyi yazarları arasında sayılan Çehov, tiyatroda erken modernizmin üç yaratıcı figüründen biri olarak kabul edilir. Tıp doktoru olarak da çalışan Çehov, edebiyatı metresi olarak tanımlamıştır. Eserleri, geleneksel eylem yerine "ruh hali tiyatrosu" ve "metinde batık bir yaşam" sunarak hem seyirciye hem de oyunculara meydan okumuştur.

Anton Pavloviç Çehov, 29 Ocak 1860'ta Rusya'nın Taganrog şehrinde, altı çocuklu bir ailenin üçüncü çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası Pavel Yegorovich Çehov, eski bir serf ve bakkaldı; kilise korosu şefi ve dindar bir Ortodoks Hristiyan olmasına rağmen çocuklarına fiziksel istismarda bulunuyordu.

Annesi Yevgeniya (Morozova) ise mükemmel bir hikaye anlatıcısıydı. Çehov, yeteneklerini babasından, ruhunu ise annesinden aldığını belirtmiştir.

Taganrog'daki Yunan Okulu ve Taganrog Gymnasium'da eğitim gören Çehov, on beş yaşındayken Eski Yunanca dersinden kalmıştır. Çocukluğunu 'ıstırap' kelimesiyle tanımlayan Çehov, daha sonra ateist olmuştur.

1876'da babasının iflas etmesi ve borçlarından dolayı Moskova'ya kaçması üzerine aile yoksulluk içinde yaşadı. Çehov, ailesinin mallarını satmak ve eğitimini tamamlamak için Taganrog'da kaldı.

Bu dönemde özel dersler vererek, saka kuşu yakalayıp satarak ve gazetelere kısa skeçler yazarak geçimini sağladı. Moskova'daki ailesine mizahi mektuplar eşliğinde para gönderdi.

Miguel de Cervantes, İvan Turgenyev, İvan Gonçarov ve Arthur Schopenhauer gibi yazarların eserlerini okudu. 'Babasızlık' adında bir komedi drama yazdı ancak kardeşi Alexander tarafından reddedildi. 1879'da okulunu bitirerek ailesinin yanına Moskova'ya gitti ve I.

S. Sechenov Moskova Devlet Tıp Üniversitesinin tıp fakültesine kabul edildi.

Moskova'da ailesinin sorumluluğunu üstlenen Çehov, harç ücretlerini ödemek ve ailesini desteklemek için 'Antoşa Çehonte' ve 'Dalaksız Adam' gibi takma isimlerle günlük, komik skeçler ve vinyetler yazdı. Kısa sürede Rus sokak yaşamının hicivli bir tarihçisi olarak ün kazandı ve 1882'de önde gelen yayıncılardan Nikolai Leykin'in Oskolki (Fagmanlar) dergisi için yazmaya başladı.

1884'te tıp doktoru unvanını aldı ve ana mesleği olan hekimliğe başladı, fakirleri ücretsiz muayene etti.

1886'nın başlarında milyoner sermayedar Alexey Suvorin'in Novoye Vremya (Yeni Zaman) gazetesi için yazma teklifini kabul etti ve Suvorin ile ömür boyu sürecek bir arkadaşlık kurdu.

Çehov'un edebiyatı kısa sürede ilgi çekmeye başladı. Dönemin ünlü yazarı Dmitri Grigoroviç, Çehov'un 'Avcı' adlı kısa öyküsünü okuduktan sonra ona övgüler yağdırdı ve edebi kaliteye odaklanması konusunda tavsiyelerde bulundu.

Çehov, bu mektubun kendisine 'şimşek gibi' vurduğunu ve öykülerini 'mekanik olarak, yarı bilinçle' yazdığını itiraf etti. Grigoroviç'in tavsiyesi, yirmi altı yaşındaki yazara daha ciddi bir sanatsal tutku aşıladı.

Aşırı çalışma ve kötü sağlığından yorgun düşen Çehov, 1887'de Ukrayna'ya seyahat etti ve bu seyahat ona bozkırın güzelliğini ilham verdi. Dönüşünde 'Step' adlı novella uzunluğundaki kısa öyküsünü yazdı.

Bu eser, Çehov'a önemli bir yükseliş sağladı ve olgun kurgusunun kalitesini sergiledi. Aynı yılın sonbaharında, Korsh adlı bir tiyatro yöneticisi Çehov'u bir oyun yazması için görevlendirdi ve iki haftada yazdığı 'İvanov' oyunu kasımda sahnelendi.

Oyun hit oldu ve özgünlüğüyle övgü topladı. Bu dönemden itibaren Çehov'un 'Çehov'un tüfeği' olarak bilinen gözlemi ortaya çıktı: bir anlatıdaki her ögenin gerekli ve yeri doldurulamaz olması.

1889'da kardeşi Nikolay'ın tüberkülozdan ölümü, Çehov'a 'Sıkıcı Bir Öykü' adlı eserini yazma ilhamı verdi. Nikolay'ın ölümünden sonra depresyonda olan Çehov, cezaevi reformu meselesini takıntı haline getirdi.

1890'da Çehov, Japonya'nın kuzeyindeki katorga (ceza kolonisi) olan Sahalin Adası'na zorlu bir yolculuğa çıktı. Burada üç ay boyunca binlerce mahkûm ve yerleşimciyle görüşerek bir nüfus sayımı yaptı.

Sahalin'de kırbaçlama, malzemelerin zimmete geçirilmesi ve kadınların fuhuşa zorlanması gibi dehşet verici olaylara tanık oldu. Özellikle ceza kolonisindeki çocukların kötü durumundan etkilendi.

Çehov, yardımın bir cevap olmadığını ancak devletin mahkûmlara insani muameleyi finanse etme görevi olduğu sonucuna vardı. Elde ettiği bulgular, 1893-1894'te 'Ostrov Sakhalin' (Sahalin Adası) adıyla yayımlandı.

1892'de Çehov, Moskova'nın yaklaşık 40 km güneyinde yer alan Melikhovo'dan küçük bir arazi mülkünü satın aldı ve 1899'a kadar ailesiyle burada yaşadı. Ev sahibi olarak sorumluluklarını ciddiye alarak yerli köylülere faydalı oldu.

1892'deki kıtlık ve kolera salgınlarının kurbanları için yardım ayarladı, üç okul, bir yangın istasyonu ve bir klinik inşa etti. Tüberkülozunun sık sık yeniden ortaya çıkmasına rağmen kendi sağlık aletlerini civardaki köylülere bağışladı.

Bir doktor olarak çalışması, Rus toplumunun bütün kesimleriyle yakın temas kurmasını sağlayarak yazılarını zenginleştirdi. Köylülerin sağlıksız yaşam koşullarını 'Köylüler' adlı kısa öyküsünde ele aldı.

1894'te Çehov, 'Martı' oyununu Melikhovo'daki meyve bahçesinde inşa ettiği bir kulübede yazmaya başladı. 17 Ekim 1896'da St.

Petersburg'daki Alexandrinsky Tiyatrosu'nda gösterilen 'Martı'nın ilk gecesi tam bir fiyaskoydu ve Çehov tiyatrodan vazgeçme eşiğine geldi. Ancak oyun, tiyatro yönetmeni Vladimir Nemirovich-Danchenko'yu etkiledi ve Konstantin Stanislavski'yi 1898'de Moskova Sanat Tiyatrosu için yeni bir prodüksiyonu yönetmeye ikna etti.

Stanislavski'nin psikolojik gerçekçiliğe ve topluluk oyunlarına gösterdiği dikkat, Çehov'un oyun yazımına olan ilgisini geri getirdi. Sanat Tiyatrosu, Çehov'dan daha fazla oyun ısmarladı ve ertesi yıl Çehov'un 1896'da tamamladığı 'Vanya Dayı'yı sergiledi.

Mart 1897'de Moskova'yı ziyaret ederken akciğerlerinden büyük bir kanama geçiren Çehov'a tüberküloz teşhisi konuldu ve yaşam tarzında değişiklik yapması tavsiye edildi. 1898'de babasının ölümünden sonra, Çehov Yalta'nın eteklerinde bir arsa aldı ve ertesi yıl annesi ve kız kardeşiyle birlikte taşındığı bir villa inşa etti.

Burada ağaç ve çiçek dikti, köpek ve turna besledi. Lev Tolstoy ve Maksim Gorki gibi kişileri ağırladı.

Yalta'da Sanat Tiyatrosu için 'Üç Kızkardeş' ve 'Vişne Bahçesi' adlı iki oyun daha tamamladı.

25 Mayıs 1901'de Çehov, Olga Knipper'la sessizce evlendi. Knipper, Çehov'un 'Martı'nın provalarında tanıştığı bir oyuncuydu.

Çehov, evliliğinin şartlarını belirterek, kendisi taşrada yaşarken Olga'nın Moskova'da yaşaması gerektiğini dile getirmişti. Bu uzun mesafeli evlilik, tiyatro tarihinin mücevherlerini koruyan bir yazışmaya yol açtı.

1902'de Olga düşük yaptı. Çehov, Yalta'da olduğu dönemde en ünlü öykülerinden biri olan 'Küçük Köpekli Kadın'ı yazdı.

Mayıs 1904'te Çehov'un tüberkülozu ölümcül derecede ilerledi. 3 Haziran'da Olga ile birlikte Kara Orman'daki Alman kaplıca şehri Badenweiler'e gitti.

Burada kız kardeşine neşeli mektuplar yazarak sağlığının daha iyiye gittiğine inandırmaya çalıştı. 15 Temmuz 1904'te Badenweiler'de vefat etti.

Ölümü, edebi tarihin önemli sanatsal yapıtlarından biri haline geldi. Çehov'un naaşı, istiridye için kullanılan soğutulmuş bir demiryolu aracıyla Moskova'ya taşındı ve Novodeviçi Mezarlığı'ndaki babasının yanına gömüldü.

Bir Evlenme Teklifi (Предложение, c.

Bir Evlenme Teklifi (Предложение, c.

Filmleri ve Dizileri

• Vişne Bahçesi (Вишнёвый сад, 1904
• Üç Kızkardeş (Три сестры, 1901)
• Vanya Dayı (Дядя Ваня,
• 1899-1900)
• Martı (Чайка, 1896)
• Altıncı Koğuş (1892)
• The Festivities (Юбилей, 1891)
• A Tragedian in Spite of Himself ya da A Reluctant Tragic Hero (Трагик поневоле, 1889)
• Düğün (Свадьба, 1889)-one act
• Tatyana Repina (Татьяна Репина, 1889)
• The Wood Demon (Леший, 1889)
• Ayı (Медведь: Шутка в одном действии, 1888)
• 1888-1889)-one act
• Kuğunun Şarkısı (Лебединая песня, 1887)
• İvanov (Иванов, 1887)
• Tütünün Zararları (О вреде табака; 1886, 1902)
• Anayol Kıyısında (1884).
• Yeni Bulunmuş Hikayeler